Nie ma przyszłości bez przeszłości – przesłanie Komisji Historycznej

Druhny i Druhowie!

Przed nam 1 listopada, na wszystkich polskich cmentarzach zapłoną w tym dniu ognie pamięci. Nie może ich zabraknąć na mogiłach instruktorek i instruktorów naszej chorągwi, którzy odeszli na wieczną wartę. Niech zapłoną tam znicze naszej braterskiej pamięci.

Wykaz Harcmistrzyń i Harcmistrzów Chorągwi Warszawskiej i Stołecznej, którzy odeszli na wieczną wartę, z informacjami o miejscu pochówku znajduje się TUTAJ.

Nie ma przyszłości bez przeszłości – to oczywista, ale bardzo ważna maksyma w działalności ruchu harcerskiego od zarania jego powstania, poprzez kolejne pokolenia instruktorów pełniących służbę harcerską. Wiedza o pracy poprzednich harcerskich pokoleń, o ich sukcesach i klęskach, o marzeniach spełnionych i niespełnionych, o postawach godnych naśladowania, to niewyczerpana skarbnica, z której młodsi i starsi harcerze powinni czerpać pełnymi garściami.

Dla jednych z nas – instruktorów ZHP – najważniejsze może być uczenie postaw patriotycznych, wzorowanie się na tych, których nie ma już wśród nas, ale którzy pozostawili po sobie pamięć – Instruktorach i harcerzach walczących o niepodległość Ojczyzny, tak w czasie odzyskiwania przez Polskę niepodległości w czasie I wojny światowej, jak i tych, którzy walczyli w trakcie II wojny. Tych, którzy przelali swą krew za Polskę.

Dla innych z nas najważniejsze może być uczenie współczesnych harcerzy postaw prospołecznych, także patriotycznych, ale na podstawie wydarzeń i zachowań naszych poprzedników, działających w latach pokoju, budujących Polskę swych marzeń. Od lat staramy się przecież pokazać, jak ważna, także dla współczesnych, jest trzecia część szaroszeregowej triady „Dziś – Jutro – Pojutrze”. I działanie zgodne z tamtym, opracowanym przed wieloma laty programem.

Jeszcze inni spojrzą na przeszłość i postawy instruktorów – wychowawców: mądrych, spolegliwych (w tym podstawowym rozumieniu ukutym przez prof. Tadeusza Kotarbińskiego), odpowiedzialnych – kochających dzieci, kochających swych wychowanków. Ludzi dobrych, uczciwych, solidnych. Oczywiście ze swoimi ludzkimi słabostkami, ale mających wśród nas autentyczny autorytet. Pamiętamy o nich i myślimy, że chcielibyśmy choć troszkę im dorównać.

Historia jest nauczycielką życia – bez wiedzy o przeszłości, o ludziach, których już wśród nas nie ma, jesteśmy ubożsi, niepełni, żyjemy bezrefleksyjnie, nie potrafiąc odpowiedzieć sobie na podstawowe pytania egzystencjalne. A przecież my sami, ale także nasi wychowankowie, powinni wiedzieć, jakim być człowiekiem, jakim patriotą, co jest dla mnie w życiu najważniejsze. Spojrzenie wstecz, spojrzenie na naszych wybitnych instruktorów, którzy pozostawili po sobie dobrą pamięć, ułatwia odpowiedź właśnie na te pytania.      

Rozumiejąc i doceniając wartość maksymy: Nie ma przyszłości bez przeszłości, zespół Chorągwianej Komisji Historycznej przede wszystkim dokumentuje i opracowuje historię ruchu harcerskiego Chorągwi Stołecznej (niegdyś Warszawskiej), między innymi wydając corocznie „Biuletyn Historyczny”. Zespół nasz aktywnie uczestniczy też w dzisiejszych działaniach ZHP na różnych szczeblach.

Interesującą i ważną inicjatywą jest organizowanie od roku harcerskiego 2017/18 spotkań, poświęconych życiu i pracy znaczących i zmarłych w czasie minionych lat instruktorów naszej chorągwi. Na ich temat mówią, prezentują zdjęcia i różnorodne materiały przede wszystkim ci, którzy tych instruktorów znali, przyjaźnili się z nimi, często byli ich wychowankami. Do tej pory rozmawialiśmy o hm. Władysławie Skoraczewskim (harcerzu Szarych Szeregów, soliście operowym, założycielu i kierowniku Centralnego Zespołu Artystycznego ZHP przy Teatrze Wielkim), hm. Bożennie Strzałkowskiej (wieloletniej komendantce Hufca Warszawa-Żoliborz i komendantce Szczepu 423 WDHiGZ „Dąbrowa” im. Aleksandra Kamińskiego), hm. Stanisławie Korwin-Szymanowskim (żołnierzu LWP, represjonowanym w okresie stalinowskim, drużynowym 16 WDH i komendancie Hufca Ochota), hm. Wandzie Tazbirównie („Sprawiedliwej wśród narodów świata”, drużynowej i komendantce Szczepu „Tęcza” przy Instytucie Głuchoniemych), hm. Leszku Gasztychu (wodniaku, drużynowym 165 WŻDH i 166 WWDH, twórcy i komendancie Ośrodka Wodnego na Cyplu Czerniakowskim), hm. Sieradzkim „Świście” (żołnierzu batalionu „Zośka”, represjonowanym po II wojnie światowej, instruktorze Hufca Sulejówek). Każde ze spotkań wzbogaca naszą wiedzę nie tylko o konkretnych osobach, ale i o czasach, w których przyszło im żyć i prowadzić skuteczną pracę wychowawczą w ZHP.

Przed nami kolejne spotkania, bo instruktorów, których pamiętamy z codziennej harcerskiej służby, a którzy byli i są dla nas wzorcami osobowymi, jest bardzo wielu. Powinni oni zostawać bohaterami naszych drużyn, naszych harcerskich środowisk. Na spotkania te, które są otwarte dla wszystkich chętnych, serdecznie zapraszamy. Informacje zawsze zawieszone są na stronie www Chorągwi Stołecznej.

CZUWAJ!

hm. Barbara Prószyńska
przewodnicząca Komisji Historycznej Chorągwi Stołecznej ZHP

Uwaga. Chęć pełnienia służby w chorągwianej Komisji Historycznej może zgłosić każdy czynny członek Związku, któremu zależy, żeby harcerstwo „dzisiaj i jutro” mogło wzbogacać swoją działalność ideami z wieloletniej i różnorodnej historii polskiego harcerstwa.

Może Ci się spodobać...